నాచిరుకవిత. మని-‘ఛీ’.(షి)
—————————————————
ముందుఎవరువెనుకఎవరు..ఒకరివెనుకఒకరుఒకరు.. ముందరంతతన్నుకుంటుఎవడికివాడు,
రాజ్యమున్నరాజైనా..మదమెక్కిననేతఅయిన..దారెనడిచెదీనుడైనదాగిదాగిఈవరుసనుదాటిపోనెపోడు,
రామాయణఅరణ్యాలువీదికొకటివ్యాపించివక్రబుద్దిదాపురించివీరుడంటువిర్రవీగుఈమానవుడు,
క్షణమైనఆపలేడు.. క్షణమైనాదాటిబలకలేడు..
ఈమధ్యనఏక్షణముపరులతో..ప్రేమతోనెనిలవలేడు,
మత్తుమత్తుడబ్బుమత్తుదానిమందువిచ్చుకొన్ననీతివిత్తు,వెలుగుతున్నజాతిఒత్తునీరసించిబతకలేకచావుచుండు,
కలికాలపుజీవితానకలిమిపెరిగిచెలిమిబరువుఇంతలోనెజీవితమేఅజ్గ్నానపుకనులముందుజాలువారికనుమరుగవుతుండు,
ప్రాణమైనజారవిడుచు..సంపాదనజారనీడుమనిషిమనసునఎప్పుడుకరువూకరువూ..దానికోరలందుఆప్యాయతకరవవుతుండు,
మారాలనిమని-‘ఛీ’ ..రాసిరాసికవితలన్ని.. కాగితాలేచిరిగిపోయె..కాలంలోకలసిపోయిరాళ్ళపైనరాసినరాతలన్నిమిగిలిపోవుచుండు.
కవితలన్నివికసించి..మనిషిమనసుతలుపుతట్టి..తనతలపులుమారితేతిరిగికవికంఠముతడినితాకికవితలేరాయగలడు.
——శిరీష్శరత్
No comments:
Post a Comment