కొత్తకవి

నాచిరుకవిత  “కొత్తకవి”

————————————————-

కాలేజీకుర్రాడొకడుకోరుకున్నాడుకొత్తగాకవితలేరాయాలని,

పరుగుపరుగునకాగితమేచేతపట్టిఅనుకున్నాడుకొత్తకవిగామారాలని,

పెరటిలోనకూర్చొనగకోపంగాచూచినాడుకాకిఒకటిఅరవంగకావుకావని,

వీధిలోకివచ్చికూర్చొనగవిసిగినాడుకుక్కఒకటిదరిచేరతనపైనమెరగాలని,

ఇరుగుపొరుగుచూడఏమందురోననిబయలుదేరాడుఒంటరిగవనముకేగాలని,

ఒక్కఅక్షరమురాయవర్షమువచ్చెనుతనకవితఆగిపోవాలని,

దేవునిచెంతమేలనిగుడికిపోగగంటలేమ్రోగుచుండెనుతనద్రుష్టిగాలికేగాలని,

వెతకివెతకిచివరకుశ్మశానముకేగెనుఎవరురానిచోటని,

క్షణమాగలేచివచ్చెనుభీతిగొలిపెఆప్రదేశముమెదటకవితకుశుభముకాదని,

చివరకుచరవాణిలోచేర్చిపంపేనునెలనెలాసాహితీవసంతపుకవులకుచేరాలని.

              ——————-శిరీష్శరత్