నాచిరుకవిత“నరనారి”

మనశాస్ర్తిగారుశానాంటోనియౌగుడిలోఅందరికన్నవెంకటేశ్వరస్వామినిఅందంగాఅలంకరించారనినాకుఅనిపించిరాసినది

—————————————————-

కలియుగదేవుడవునీవేఓవెంకన్న..నీఇరువురి 

దేవీలనుకాస్తచూడవన్న,

నీముందుచిరునవ్వులుచిందించినను..వారిమనసునీవుఎరగవన్న,

నీకుతెలియనిరహస్యముఒకటిఉందన్న.. అదిఅలంకారముఆడవారికేసొంతమన్న,

పచ్చనిపంచతో.. పైరుపచ్చనిపసిడిహరముతోనీవువెలుగిపోతేఎలావెంకన్న,

కిరీటాలు,కనకాభరణాలునీకేలన్న..వున్నాఅవికుభేరునిసొంతమనిమరవకన్న,

స్వర్నాభరణాలునీసతీమణులకుఅందమన్న..

తిరువీధులలోతిరుగాడునీకుతులసీమాలచాలన్న,

అందుకేనీఅందమంతాదేవీలకివదలిజగదానందమునీవుపొందుటశ్రేష్టమన్న,

జగతేనీవనిజీవించుజీవులనుజాగ్రుతముచేసి..జగమంతానీవనిధ్యానించుదేహములుధన్యముచేయవన్న,

నరనారినరులనరనరాలచేరి..ప్రాణనాడిప్రజలపాపాలుప్రారద్రోలవన్న.

——————శిరీష్శరత్